2 Şubat 2011 Çarşamba

Can'ın yüreğinden, Defne anne...

Öncesi, kısa bir ölüm...Sonrası, öncesine inat hayatta bırakılmış bir can ,Can Kılıç.Daha ne uzun cümlelere ekleyecekti,söyleyebilmesi için gözünün içine bakılan ve bunu anlarcasına ilk sözcüktü ağzından çıkan ANNE.Anne deyip susacaktı ,anne deyip ağlayacak...Öyle olmadı ,daha kokusuna doyamadan yavrusunun,kokusunu alıp gitti.Zaten ayaklarının altındaydı cennet DEFNE anne ,bu neyin acelesi idi...
   Belki hani izin verse tanrı, belkiden de yüksek ihtimallerle seni ' çukulatam ' diye sevecekti.Büyüyünce düşünecek yine ,ikimizden biri acele etti diye ,benim gelişim zamansız değildi anne senin bu gidişin niye...Daha fazla duramazdım saklı cennetinde, dayanmalıydı yanağım mutlak sıcaklığı ile göğüsüne,beyazı bile öğrettin canıma can katan sütünle...Rahmet ve saygıyla anıyoruz ...

Defne Joy Foster  senden sonra bütün işaretler...



                                                            Ercan Çetin

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder